|
 Per 1 maart 2011 woont en werkt de Goudse Harriëtte Smit als missionair tienerwerker in de Zuid-Franse stad Bordeaux. Op zondag 13 februari wordt zij uitgezonden door de Algemene kerkenraad en de GZB. In dit gesprek kijkt Harriëtte terug op haar ervaringen in het Goudse jeugdwerk en blikt ze vooruit naar Bordeaux.
Lange tijd had Harriëtte de wens om in Frankrijk iets voor tieners te kunnen betekenen. Omdat er weinig tieners in de Franse kerken zijn en het ontbreekt aan jeugdleiders die in hen kunnen investeren, treedt zij voor drie jaar in dienst van de Eglise Réformée Evangélique (ERE).
Je vertrek naar Bordeaux betekent dat je het jeugdwerk in Gouda moet loslaten. Hoe vind je dat?
Ik ben vanaf 2003 tienerleider van de Schaapskooi geweest en ook heb ik 3 jaar Cath-Youth Alpha gegeven. Toen ik besloot naar Bordeaux te gaan, zeiden sommige tieners: ‘Leuk voor de Franse tieners, maar wij hebben je hier net zo hard nodig!’. Dat doet zeer, juist omdat ik van de tieners hier houd. Toch was voor mij doorslaggevend dat er in de Goudse kerken voldoende kader en visie op jeugdwerk zit – in tegenstelling tot Frankrijk. Daarom wil ik dáár mijn visie en ervaring delen. Wat blijft je bij, als je terugdenkt aan de periode dat je tienerleider bent geweest?
De spontaniteit en creativiteit van tieners. Vaak stonden we versteld van het muzikale of artistieke talent dat ‘zomaar’ kwam bovendrijven. Het is een voorrecht om juist in deze fase van hun ontwikkeling met tieners op te trekken. Ze kiezen radicaal en zijn oprecht geïnteresseerd in het geloof. Tegelijkertijd haakten tieners ook af en probeerde je contact te blijven houden, om te laten merken dat ze gezien worden en belangrijk zijn. Zie je ook zorgpunten binnen het Goudse jeugdwerk? En (hoe) zou de gemeente daar iets in kunnen betekenen?
Ik heb vaak op club gezien hoe groot de impact is van een moeilijke thuissituatie op de identiteitsvorming en de geloofsontwikkeling van tieners. De leeftijd 15 t/m 17 jaar is een kwetsbare leeftijdsgroep, waarin het belangrijk is dat volwassenen beschikbaar zijn wanneer er iets is. Elke tiener heeft in zijn netwerk minstens één volwassen identificatiefiguur nodig: een gelovig gemeentelid bij wie ze terecht kunnen. Daar ligt een taak voor de gemeente. Al investeer je maar in één tiener, door je huis open te zetten en chips en cola in te slaan. Welke investering je ook doet voor een tiener, het heeft eeuwigheidswaarde.
Welke ervaringen vanuit het Goudse jeugdwerk denk je te kunnen gebruiken in Bordeaux?
Allereerst: hart hebben voor tieners, je commitment geven, tieners ruimte geven om hun leven te delen en in hun eigen tempo te groeien in geloof. Wat betreft leiderschap is het cruciaal om als team een geestelijk proces van gebed en Bijbelstudie te gaan. Dat heeft zijn weerslag op de sfeer op club. Ook neem ik mee dat trouw aan je taak én aan je gemeente belangrijk is.
In Bordeaux hoop ik op te trekken met de kerkelijke tieners en daarnaast het missionaire jeugdwerk in de wijk op te zetten. Daarvoor is het nodig eerst relaties op te bouwen in de wijk. Deze Goudse ervaringen zullen daarbij van pas komen.
Tenslotte, men zegt dat jij een ‘mooie move’ maakt door naar Bordeaux te gaan. Hoe zie jij dat zelf?
Qua stad, klimaat en omgeving is het een mooie move, maar daar gaat het niet om. Mijn hart ligt hier in Gouda, maar tegelijkertijd is door de jaren heen het verlangen gegroeid en bevestigd om God te dienen in Frankrijk. Het is Zijn missie en ik mag volgen. Ik geloof dat ik een schakeltje mag zijn om tieners dáár te laten merken dat er een God is die betrokken wil zijn op hun leven. Dat geeft perspectief. Volg Harriëtte via haar website
Lees de laatste nieuwsbrief
|
